Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ Marcos Alexander ΣΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΉΣ – ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2002

(Μεταφράσθηκε από την κ. Νίνα Γκατζούλη, Ύπατη Γραμματέα της Παμμακεδονικής)

 

Κυρία Πρόεδρε της Παμμακεδονικής Ενώσεως των Ηνωμένων Πολιτειών,

Κύριε Πρόεδρε της Νεολαίας της Παμμακεδονικής Ενώσεως,

 

Αγαπητοί φίλοι,

 

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, George W. Bush τελευταία έγραψε στο Κινέζικο βιβλίο των επισκεπτών, «Μια διαφορετική γνώμη δεν είναι επανάσταση». Ως Ελληνο-Αμερικανοί δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε μαζί του. Ο δικός μας διαλογισμός επί του θέματος του FYROM είναι διαφορετικός από την επικρατούσα ιδεολογία της σημερινής Κυβέρνησης. Διαφωνούμε με τις θέσεις που έχουμε λάβει εν αναφορά με το συνταγματικό όνομα της γειτονικής μας χώρας.

 

Αυτή η διαφωνία όμως δεν υπονοεί ούτε επανάσταση, ούτε προδοσία αλλά ούτε και προσβολή είναι. Το γεγονός ότι μπορούμε να συμφωνούμε και να διαφωνούμε είναι απόδειξη υγιούς επικοινωνίας μεταξύ πολίτη και κυβερνήσεως.  Τέτοιου είδους δεσμοί αποτελούν τη βάση και τη δύναμη όποιας δήποτε δημοκρατίας.  Λοιπόν, δεν συμφωνούμε και δεν συμφωνούμε διότι εμείς είμαστε αυτοί που τα συμφέροντά τους θίγονται.

 

Υπάρχει ένας κύκλος κρατικών λειτουργών στο Υπουργείο Εξωτερικών, οι οποίοι για αρκετό καιρό τώρα πιστεύουν πως η χώρα μας πρέπει να αναγνωρίσει το FYROM ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».  Στην αρχή νομίζαμε πως οι άνθρωποι αυτοί ήταν ιστορικώς ακάτεχοι ή παραπλανεμένοι. Και αρχίσαμε να γράφουμε γράμματα εξηγώντας την δική μας δικαιολογημένη στάση, αλλά αυτοί οι ίδιοι όχι μόνον μας αγνόησαν, αλλά επέμεναν περισσότερο ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτούς που το ΝΑΤΟ αποκαλεί Σλάβους ως «Μακεδόνες».

 

Η επικρατέστερη θεωρία γι αυτή τους τη στάση είναι πως οι Σλάβοι του FYROM αισθάνονται ανασφαλείς διότι δεν έχουν όνομα, και πρέπει όπως δήποτε να προσφωνηθούν «Μακεδόνες».  Οι ίδιοι αναφέρουν πως αυτή η ανασφάλεια θα οδηγήσει το FYROM σε απόλυτη αποσύνθεση και δεν αναφέρουν καθόλου τους ανταγωνισμούς και τις έχθρες μεταξύ Σλάβων και Αλβανών.  Είναι γνωστό ότι το FYROM είναι μια πολυεθνική και πολυ-πολιτιστική χώρα και πρέπει να παραμείνει και να αναπτυχθεί ως πολυεθνικό και πολυ-πολιτιστικό κράτος.  Δυστυχώς μερικά άτομα δεν θέλουν να καταλάβουν πως αιτία της διαμάχης μεταξύ των δύο εθνικοτήτων είναι το μονοπώλιο που υφίσταται το κράτος από τους Σλάβους, λες και είναι πολιτιστικά και εθνικά μια ενωμένη χώρα και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις διαμάχες αναμεταξύ τους στο γεγονός πως οι Σλάβοι δεν έχουν όνομα.

 

Υπάρχουν επίσης μη Κυβερνητικοί Οργανισμοί οι οποίοι πιέζουν την Ελλάδα για μια σκόπιμη λύση του προβλήματος και έχουν και αυτοί πεισθεί πως οι κάτοικοι του FYROM πρέπει όπως δήποτε να αποκτήσουν ταυτότητα.  Δεν έχουμε πρόβλημα με αυτή την θεωρία, αλλά δεν φταίμε εμείς που αυτοί δεν έχουν ήδη υιοθετήσει ένα όνομα.  Δεν μπορούμε όμως να ανεχθούμε το σφετερισμό του δικού μας ονόματος, της ιστορίας μας, της εθνικής μας κληρονομιάς και του πολιτισμού μας από ανθρώπους που κατέφτασαν στη γειτονική περιοχή πριν δεκατρείς αιώνες. Επειδή τους αρέσει ο δικός μας πολιτισμός πρέπει να σφετεριστούν την δική μας ταυτότητα; Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η Αλβανο-Σλαβική διαφωνία δεν άρχισε επειδή η χώρα δεν διέθετε όνομα και οι Σλάβοι δεν κατείχαν ταυτότητα.  Και εγώ είχα την εντύπωση πως η ονομασία «Σλάβοι» τους προσδιόριζε εθνικά.  Τώρα θέλουν να γίνουν Έλληνες(!), διότι αν είναι Μακεδόνες είναι φυσικά και Έλληνες.  Αυτή τους η πεποίθηση δεν μπορεί να εκφραστεί διαφορετικά.

 

Στη χώρα αυτή υπάρχουν ένας σωρός διχογνωμίες και πολιτικές θεωρίες που αναβλύζουν από ομίλους με ακραίες κομμουνιστικές θεωρίες και ακρο-εθνικιστικές φιλοσοφίες απλοϊκών, αμόρφωτων και ευκολόπιστων ατόμων.  Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στην πρώην Γιουγκοσλαβία δεν είναι τίποτε άλλο από τα αποτελέσματα ενός αποτυχημένου στρατηγικού σχεδίου.  Οι παίχτες έπρεπε να παραμείνουν ενωμένοι εφ’ όσον οι δύο από τους ακόλουθους σκοπούς είχαν ολοκληρωθεί:  

 

            Εσωτερικά:  έλξη για σωβενιστικές  προδιαθέσεις εθνικιστικών ομάδων που έμεναν στην

            Κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία και,

Εξωτερικά:  η εν καιρώ διεκδίκηση και ενσωμάτωση γειτονικών περιοχών στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία.

 

Ακολούθως του ανεπιτυχούς διαμελισμού του κράτους της Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας οι διάφορες εθνικιστικές ομάδες των μεμονωμένων χωρών άρχισαν να βάζουν σε δράση ένα όραμα επεκτατικής πολιτικής, διεκδικώντας όχι μόνον περιοχές, αλλά και καταγωγή διαφόρων χωρών ούτως ώστε να αποκτήσουν κι αυτοί μια ένδοξη ιστορία και μια κάποια γνησιότητα στη σημερινή Ευρωπαϊκή κοινωνία.

 

Έτσι οι Σλοβένοι υποστηρίζουν πως είναι οι απόγονοι των Wends μια αρχαία Ιλλυρική φυλή, οι Κροάτες λένε πως προέρχονται από τους Πέρσες, οι Σλάβοι του FYROM  επιμένουν πως προέρχονται από τη Μακεδονία, και οι Βόσνιοι λένε πως κατάγονται από τους Μουσουλμάνους των αρχαίων Ιλλυρικών φυλών της Βοσνίας.

 

Το FYROM όμως είναι μια μοναδική περίπτωση.  Η μόνη αιτία της δημιουργίας του Σοσιαλιστικού αυτού κράτους, φέροντας το όνομα «Μακεδονία», ήταν για την τελική διεκδίκηση και ενσωμάτωση της Ελληνικής Μακεδονίας στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης για τρόπαιο. Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Γιουγκοσλαβία ένας συστηματικός «εκμακεδονισμός» έλαβε χώρα.  Ότι δήποτε γινόταν, ή αν κάποιος γεννιόταν στο Γεωγραφική Μακεδονία από την αρχή του κομμουνιστικού καθεστώτος μέχρι σήμερα, ονομαζόταν «Μακεδονικό» και «Μακεδόνας» που εννοείται πως ήταν Σλαβικό και οι κάτοικοι ήταν Σλάβοι.

 

Η ανεξαρτησία του FYROM επέφερε μεγάλη σύγχυση στην περιοχή.  Το ζήτημα έχει πολυ- συζητηθεί και οι σχέσεις της Ελλάδας με το FYROM είχαν ψυχραθεί εν αναφορά με το όνομα. Αυτό υπογραμμίζει το γεγονός πως γειτονικές χώρες της Ελλάδας, ανεξαρτήτως διεθνικών συμφωνιών ή εσωτερικών πολιτικών καθεστώτων επεδίωξαν κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, δολοπλοκίες για να επεκταθούν στην Ελληνική Μακεδονία και στη Θράκη. Επιπλέον ενισχύεται η εικασία κατά την οποία καμιά Βαλκανική χώρα δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει την Ελληνική εξουσία για τις βόρειες περιοχές της, εκτός εάν η Βαλκανική χώρα συμμαχήσει με ένα ή περισσότερα κράτη των Μεγάλων Δυνάμεων.

 

Το FYROM αφού απέκτησε την ανεξαρτησία του προχώρησε στα επεκτατικά σχέδια της Κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας, διεκδικώντας περιοχές όλων των γύρω γειτονικών χωρών χωρίς καμιά εξαίρεση.  Με δίχως αμφιβολία η Ελλάδα και οι Έλληνες δεν αισθάνονται καμιά απειλή από ένα εύθραυστο, μικρό κρατίδιο σαν το FYROM.  Εάν όμως επιτραπεί στο FYROM η επεκτατική πορεία που έχει υιοθετήσει ο καιρός που θα απαιτήσει «την Γη της Επαγγελίας» δεν είναι μακριά.  Οι περιπτώσεις της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1885 και του Κοσσυφοπεδίου πρόσφατα ενισχύουν αυτούς τους διαλογισμούς.

 

Η κυβέρνηση του FYROM έχει ήδη επισήμως καταλογίσει τους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο ως «Μακεδόνες», δηλαδή Σλάβους, μόνο και μόνο γιατί γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη της Ελληνικής Μακεδονίας.  Είναι σαν η Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση να διακηρύσσει πως ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ο Μέγας ήταν Γιουγκοσλάβος, γιατί γεννήθηκε στη Νίκαια της Σερβίας.

 

Αλλά ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;  Η ιστορία των Σλάβων του FYROM είναι συνδεδεμένη με την ιστορία της Βουλγαρίας μέχρι το έτος 1913, διότι αυτοί οι δύο λαοί άρχισαν να εξελίσσονται μαζί τυχαίως, αλλά αναγκάστηκαν να χωρίσουν λόγω διαφορετικών πολιτικών αντιλήψεων.  Ο Σλαβικός πληθυσμός του σημερινού FYROM δεν έχει τίποτε κοινό με τους αρχαίους Μακεδόνες.  Αυτοί είναι απλώς ΣΛΑΒΟΙ.

 

Οι νότιοι Σλάβοι λεγόταν Venedi, αλλά οι Βυζαντινοί μετέτρεψαν το όνομά τους σε Sklavini όταν αυτοί αποδήμησαν στη νοτιότερη περιοχή των Βαλκανίων.  Αυτό έγινε διότι οι Σλάβοι εδραίωσαν συμμαχίες, ή συνδέσμους αναμεταξύ τους οι οποίες ονομαζόταν ‘sklavinije’.  Οι νεοσύστατοι αυτοί σύνδεσμοι κυβερνιόταν με μια κανονική ιεραρχία πριγκίπων, όπως ο Hatson, ο Akamir, και ο Prvud.  Στα μέσα του πέμπτου αιώνα μ.Χ. οι Σλάβοι του Νότου διαβήκανε την Καρπαθία οροσειρά και εγκατασταθήκανε στην πρώην Ρωμαϊκή επαρχία, την γνωστή Πανονία, (σημερινή Ουγγαρία) και στην Ντασία  (σημερινή Ρουμανία). Ως φαίνεται οι πρώτες Σλαβικές και Χαννικές (Τούρκικες) φυλές των Βουλγάρων άρχισαν να κάνουν εφοδιασμούς μαζί εναντίον διαφόρων Βαλκανικών περιοχών τον πέμπτο αιώνα μ.Χ.  Στην αρχή λήστευαν την ύπαιθρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και μετά γύριζαν στη βάση τους.

 

Ο Σλαβικός αποικισμός διαρκείας στην Μακεδονία άρχισε στο τέλος του έκτου αιώνα.  Στα μέσα του εβδόμου αιώνα εφτά Σλαβικές φυλές είχαν δημιουργηθεί και είχαν σχηματίσει δεσμούς αναμεταξύ τους: ήταν οι Draguviti, οι Brsjaci ή Bereziti, οι Sagudati, οι Rinhini,  οι Stumljani, ή Strimonei, οι Smolgani, και οι Velegeziti. Αυτές οι Σλαβικές φυλές έγιναν ένας υπολογίσιμος πολιτικός και εθνικός παράγοντας στην εξέλιξη της ιστορίας των Βαλκανίων.  Αυτοί είναι οι πρόγονοι του σημερινού πληθυσμού του FYROM και αρχικά κατοικούσαν στην περιοχή από το Νέστο ποταμό μέχρι τη Θεσσαλία και από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τα όρη Σαρ, Ρίλα και Οσογκόβσκα.

 

Στην οροσειρά της Ροδόπης εγκατασταθήκανε οι Smoljani και ένα μέρος Draguviti.  Οι Sagudati και οι υπόλοιποι Draguviti εγκαταστάθηκαν βόρεια της Θεσσαλονίκης.  Οι Stumljani/Strimonci προτίμησαν τις πεδινές περιοχές του Στρυμόνα ποταμού.  Οι Rinhini κατέληξαν στη Χαλκιδική και μερικοί απ’ αυτούς εγκαταστάθηκαν στο Όρος του Άθω. Στην περιοχή της Οχρίδας και της Πρέσπας  εγκαταστάθηκαν οι Brsjaci/Bereziti μαζί με τους Velegeziti.  Υπήρχαν ακόμη μερικές φυλές, όπως οι Timocani, οι Abodrini και οι Moravjani οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στο νότιο μέρος της σημερινής Σερβίας και αργότερα ενσωματώθηκαν στο Σερβικό Έθνος. Οι Timokani ζούσαν στα πεδινά μέρη του Τίμοκ ποταμού, οι Abodrini  κατοικούσαν στην δυτική πεδιάδα του ποταμού Τίμοκ και οι Moravijani ζούσαν στην περιοχή του ποταμού Μοράβα, στο κέντρο της σημερινής Σερβίας, που λεγόταν Sumadija. Με την πάροδο του χρόνου ο αποκλεισμένος Θρακο-Ιλλυρικός πληθυσμός εκδιώχθηκε στις ορεινές περιοχές ή αργότερα αφομοιώθηκε με τις Σλαβικές φυλές.   

 

Ο Ελληνικός πληθυσμός όμως επειδή είχε δυνατούς δεσμούς με την πολιτιστική του κληρονομιά, διατήρησε την ελληνική του συνείδηση και δεν αφομοιώθηκε με τις Σλαβικές ράτσες.  Οι περιοχές λοιπόν με δυναμική Ελληνική παρουσία παρέμειναν Ελληνικές.  Επομένως αν και υπήρχαν Σλαβικά και Βουλγαρικά στοιχεία στην Μακεδονία και στη Θράκη ο κύριος πληθυσμός ήταν Ελληνικός.  Οι Ιλλυρικές περιοχές της σημερινής Αλβανίας και των γειτονικών τόπων παρέμειναν μακριά από τις κατακτητικές βλέψεις των Σλάβων και των Βουλγάρων.

 

Λοιπόν αυτοί είναι οι Σλάβοι κάτοικοι του FYROM.  Αυτό που πραγματικά προκαλεί ενδιαφέρον όμως στην όλη υπόθεση, είναι πως λίγοι απ’ αυτούς τους ίδιους ξέρουν την ιστορία τους.  Και αυτοί που την ξέρουν δεν θέλουν να ρισκάρουν την προσωπική τους ασφάλεια και το στίγμα που φέρνει η λέξη «προδότης».  Το γεγονός πως αξιόλογοι πολίτες του FYROM, όπως ο πρώην Πρόεδρος Κίρο Γκριγκόροφ, η πρώην Πρέσβης του FYROM στην Ουάσιγκτον, κ. Ljubica Acevsca και ο πρώην Πρέσβης του FYROM στον Καναδά, Gyordan Veselinof έχουν παραδεχτεί ότι είναι απόγονοι των πρώτων Σλαβικών φυλών. Μάλιστα τώρα τελευταία ο Υπουργός Εξωτερικών του FYROM, Slodoban Casule, σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα Utrinski Vesnik των Σκοπίων, στις 29 Δεκεμβρίου του 2001 αναφέρθηκε πως είπε στον Υπουργό Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Solomon Pasi, πως «προερχόμαστε από τους ίδιους Σλάβους προγόνους».  Αλλά ακόμη κανείς, εσωτερικά ή εξωτερικά, δεν έχει θέσει το ερώτημα «γιατί λοιπόν τόσο ακάθεκτη δράση εκ μέρους τους με το όνομα Μακεδονία»;

 

Αγαπητοί φίλοι,

 

Σήμερα δεχόμαστε πιέσεις να αποδεχτούμε το απαράδεκτο. Η πίστη μας στα ιερά και όσια της πατρώας γης, της Μακεδονίας μας, καλείται με έναν ταπεινωτικό τρόπο ως «Βαλκάνια» και όχι Ευρωπαϊκή. Η ιδεολογία μας υποβιβάζεται με αυτές του τρίτου κόσμου. Το γεγονός ότι επιμένουμε να διαλαλούμε ότι η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι δική μας περιπαίζεται και κάποιοι κύκλοι μας αποκαλούν εθνικιστές. Μέλη της Διεθνούς Ομάδας Κρίσεως είναι της γνώμης ότι εμείς μονοπωλούμε το όνομα. Πιστεύουν πως πρέπει να το μοιραζόμαστε!!  Αυτοί που φαινομενικά δηλώνουν ότι «προσπαθούν να βοηθήσουν», στην πραγματικότητα έχουν κάνει τα αδύνατα δυνατά να μας στερήσουν την εθνική μας κληρονομιά.  Και όλα αυτά γίνονται για «ειρηνικούς σκοπούς»! Εάν πράγματι αυτοί επιδιώκουν ειρήνη πρέπει να αρχίσουν να επιμένουν πως οι σφετεριστές πρέπει να επιστρέψουν την άνομη κατοχή του ονόματός μας.  Και ας μη ξεχνούμε την Ελληνική παροιμία που λεει, «τρώγοντας έρχεται η όρεξη» γιατί αυτό ακριβώς θα γίνει. Οι χώρες της Βαλκανικής Χερσονήσου αλλάζουν σύνορα κάθε 30-50 χρόνια. Για χάρη της σημερινής ειρήνης στην περιοχή αυτή, δεν επιθυμούμε να δούμε τα σύνορα της πατρίδας μας να μικραίνουν σε μελλοντικούς καιρούς.

 

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ συμμαχίας και φιλίας.  Στη σημερινή εποχή οι πολλές χώρες αναμεταξύ τους κινούνται με προσωρινές συμμαχίες και λιγότερο με φιλίες διαρκείας.  Οι άνθρωποι πάσχουν από αμνησία όταν υπάρχει ανάγκη να θυμηθούν παλιές φιλίες.  Ζούμε σε κοινωνίες και σε εποχές στις οποίες η αλήθεια, η ειλικρίνεια και η φιλία ζυγίζονται ανάλογα με τα επιχειρηματικά ενδιαφέροντα των κρατών.  Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ιστορία, καλό και κακό εκτιμούνται μόνο αν τα ενδιαφερόμενα κράτη έχουν συμφέρον επενδύσεων στις επιδιωκόμενες συμμαχίες. Η Αρετή δεν είναι πλέον θέμα ηθικής αρχής, αλλά μάλλον οικονομική υπόθεση.

 

Ο πρωτεύων στόχος μας όμως είναι πως πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή της Ελληνικής Κυβερνήσεως και της Ελληνικής Βουλής για ένα σταθερό και ενιαίο χειρισμό της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας. Τα γεγονότα των 10 τελευταίων χρόνων έχουν στήσει χιλιάδες παγίδες στο διεθνές προσκήνιο και τώρα αναρωτιόμαστε «τι πρέπει να κάνουμε»;

 

Σήμερα ερχόμαστε αντιμέτωποι με την βεβαιότητα ότι τα Σκόπια θα αναγνωριστούν από όλες τις χώρες ως «Μακεδονία».  Η κυβέρνηση των Σκοπίων είναι σίγουρη γι αυτό το αποτέλεσμα και αυτό γιατί έχει κάνει μια θαυμάσια εργασία να το γνωστοποιήσει και να ζητήσει αναγνώριση του ονόματος από όλα τα κράτη. Οι Σκοπιανοί έχουν κάνει γελοίες πολιτικές αξιώσεις και κατηγορητήρια εναντίον της Ελλάδας για να προκαλέσουν την άρνηση της Ελλάδας, ούτως ώστε να επηρεάσουν αρνητικά την εγχώρια και διεθνή κοινή γνώμη με τα προβλήματά τους.

 

Η Ελλάδα χειρίστηκε το όλο θέμα αδέξια από την αρχή, νομίζοντας ότι ήταν η πρέπουσα διαχείριση του προβλήματος.  Ομολογώ πως ήταν μια απόφαση κρίσης, αλλά κακιάς κρίσης.  Απέδειξε απόλυτη άγνοια του βαθμού της επιρροής των Σκοπιανών στη Διεθνή κοινή γνώμη πάνω σ’ αυτό το θέμα. Ένας σπουδαίος φορέας μορφώσεως που παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, όπως είναι το Διαδίκτυο ήταν και είναι παραμελημένο από τα ίδια άτομα που έχουν τις σημαντικές θέσεις μέσα στην Κυβέρνηση και κρατούν στα χέρια τους την τύχη της Ελλάδας. Παραβλέποντας μια τέτοια πραγματικότητα μιμούνται την στρουθοκάμηλο που θάβει το κεφάλι της στην άμμο.

 

Εκθέσεις αρχαιολογικών ευρημάτων μαρτυρούν ιδιοκτησία μόνον και όχι προέλευση.  Παντού αντιμετωπίζουμε «ενδείξεις» πως η αρχαία Μακεδονία δεν ήταν Ελληνική και οι κάτοικοί της ήταν ή Θράκες ή Ιλλυριοί, αλλά δεν έχω ακούσει πως το Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας προσπάθησε να διαψεύσει τέτοιου είδους εικασίες.  Το Α&Ε Κανάλι της Ιστορίας στην Αμερικανική τηλεόραση, ύστερα από ένα ντοκιμαντέρ της ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τοποθέτησε μια «διαφωτιστική» πληροφορία: «σε αντίθεση με την δημοφιλή πεποίθηση, ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνας, αλλά ήταν Μακεδόνας».  Το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας παραμένει βουβό.

 

Ας ευελπιστούμε τώρα που ο καιρός έχει σχεδόν φτάσει για τη λύση του προβλήματος του FYROM πως τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης θα θυμηθούν πως δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παραχωρούν την Εθνική μας Κληρονομιά, διότι αυτοί θα έχουν να εξηγήσουν, όχι μόνον σε μας, αλλά και στους προγόνους μας αυτή τους τη «γενναιοδωρία». Πρέπει να μελετήσουν βαθιά τις ευθύνες που επιβάλλει η Ιστορία.  Πρέπει να θυμηθούν πως είναι πρώτα Έλληνες και ύστερα Ευρωπαίοι.

 

Και λοιπόν διαφωνούμε με όλους αυτούς που νομίζουν δίνοντας το όνομα «Μακεδονία» στους Σλάβους θα επιλύσουν όλα τους τα προβλήματα.  Αλλά αυτοί δεν ξέρουν τους Σλάβους, εμείς όμως τους ξέρουμε.  Αν ήξεραν τα Βαλκάνια και αν έπρατταν το σωστό πράγμα όταν έπρεπε το αιματοκύλισμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας θα είχε αποφευχθεί.  Και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε τώρα, αλλά κανείς δεν μας ακούει. Αγωνιζόμαστε να αποφύγουμε ένα καινούργιο αιματοκύλισμα στο μέλλον.  Εύχομαι τουλάχιστον η Ελληνική Κυβέρνηση, ιδίως η Βουλή να μας ακούει.

 

Ζήτω η Ελλάδα!

Ζήτω η Μακεδονία!

Ζήτω οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής!